Samen naar de kerk op zondag

28 december 2025.

Marie ( de kokkin) en ik gaan samen met enkele kinderen naar de zondagse mis. We gaan te voet, er is geen andere keuze. We stappen zeker een half uur in een al bloedhete zon voor mij. Het is nu 8uur in de morgen en de mis gaat van start om half 9. We zijn 3 minuten te laat, want we zien de priesters al binnengaan en we horen al gezang. Maar ik mag niet treuren, want de kinderen droegen de hele weg 2 (tuin)stoelen, zodat Marie en ik toch al zeker een plaats hebben om te zitten.

Het kerkje zit propvol. Een catechiste, die je herkent aan haar lint rond haar middel, roept ons naar binnen en tovert 2 plaatsen voor ons. De kinderen moeten buiten de eucharistie volgen. Ik versta er niets van want alles is in het Djoela. Blijkbaar is de mis om 6uur in het Frans. Maar geen nood, ik heb ervan genoten. Van het gezang en de dans, van de vele mensen, van de kinderen en zeker ook van de pubers. Het enige wat ik begrepen heb is dat de priester jarig was en dat er tijdens de offerande een cadeau van de parochie werd overhandigd.

Weer een mooie ervaring.